Θέλω να ταξιδέψω, αλλά δεν έχω παρέα: τί επιλογές έχω;

Θέλεις να ταξιδέψεις. Το σκέφτεσαι, το ψάχνεις, το φαντάζεσαι. Αλλά κάπου εκεί αρχίζει το γνωστό πρόβλημα. Οι φίλοι σου μπορεί να θέλουν κι εκείνοι, όμως δύσκολα ταιριάζουν όλα. Άλλος δεν μπορεί στις ημερομηνίες· άλλος δεν έχει το ίδιο budget. Άλλος λέει «μέσα» και λίγες μέρες πριν το ταξίδι κάνει πίσω.

Και κάπως έτσι, ένα ταξίδι που θέλεις πραγματικά αρχίζει να εξαρτάται από τους άλλους. Περιμένεις να βρεθεί η σωστή παρέα, η σωστή στιγμή, οι σωστές συνθήκες. Μόνο που πολλές φορές αυτά δεν έρχονται ποτέ. Τότε γεννιέται το πραγματικό δίλημμα. Να συνεχίσεις να περιμένεις; Να φύγεις μόνος σου; Ή να δεις αν υπάρχει και ένας άλλος τρόπος να ταξιδέψεις;

Γιατί είναι τόσο δύσκολο να βρεις παρέα για ταξίδι

Το δύσκολο δεν είναι ότι ο κόσμος δεν θέλει να ταξιδέψει. Το δύσκολο είναι ότι σπάνια θέλουν όλοι το ίδιο ταξίδι, την ίδια στιγμή και με τον ίδιο τρόπο. Άλλος ψάχνει ξεκούραση· άλλος θέλει να δει περισσότερα, να ζήσει εμπειρίες και να έχει γεμάτες μέρες. Άλλος μπορεί να φύγει εύκολα και άλλος όχι.

Ακόμα και στις πιο δεμένες παρέες, το ταξίδι συχνά κολλάει στις λεπτομέρειες. Δεν βγαίνουν οι άδειες, δεν ταιριάζουν τα χρήματα. Ίσως δεν υπάρχει πάντα κοινή διάθεση. Και πολλές φορές το «ναι, πάμε!» μένει απλώς μια ωραία ιδέα που δεν γίνεται ποτέ πράξη. Όπως συμβαίνει συχνά και με τις δικαιολογίες που λέμε στον εαυτό μας πριν από ένα ταξίδι.

Αυτό είναι και το πιο απογοητευτικό σημείο. Δεν σου λείπει η διάθεση να φύγεις. Σου λείπει η συνθήκη που θα το κάνει να συμβεί. Κάπως έτσι, πολλοί άνθρωποι δεν μένουν πίσω επειδή δεν αγαπούν τα ταξίδια. Αλλά επειδή δεν βρίσκουν εύκολα το σωστό άτομο ή τη σωστή παρέα για να τα μοιραστούν.

Να περιμένω την κατάλληλη παρέα ή να φύγω έτσι κι αλλιώς;

Αν περιμένεις κάθε φορά να ταιριάξουν όλα ιδανικά, μπορεί τελικά να μη φύγεις ποτέ. Όχι γιατί δεν θέλεις. Αλλά γιατί για να γίνει το ταξίδι, πρέπει να ταιριάξουν άνθρωποι, προγράμματα και συνθήκες.

Αυτό δεν σημαίνει ότι η λύση είναι απαραίτητα να πας κατευθείαν μόνος σου. Για πολλούς, αυτό δεν είναι ούτε εύκολο ούτε αυτονόητο. Σημαίνει όμως ότι ίσως αξίζει να σταματήσεις να περιμένεις την τέλεια συνθήκη και να δεις ποιες επιλογές έχεις πραγματικά.

Να ταξιδέψω μόνος ή με group;

Δεν υπάρχει μία σωστή απάντηση για όλους. Για κάποιους, το solo travel είναι ό,τι πιο απελευθερωτικό υπάρχει. Για άλλους, ένα ομαδικό ταξίδι είναι ο πιο εύκολος και άνετος τρόπος να φύγουν. Το θέμα δεν είναι τι είναι «καλύτερο» γενικά. Το θέμα είναι τι σου ταιριάζει περισσότερο στη φάση που βρίσκεσαι.

Τι σου προσφέρει ένα solo ταξίδι

Ένα solo ταξίδι σου δίνει κάτι πολύ δυνατό: ελευθερία. Δεν χρειάζεται να συνεννοηθείς με κανέναν. Κινείσαι με τον δικό σου ρυθμό. Αλλάζεις πρόγραμμα όποτε θέλεις και ζεις τον προορισμό όπως σου βγαίνει. Για πολλούς, αυτό είναι και το πιο όμορφο κομμάτι. Νιώθουν πιο ανεξάρτητοι, πιο παρόντες και πιο κοντά στον εαυτό τους.

Τι μπορεί να σε δυσκολέψει σε ένα solo ταξίδι

Αυτό δεν σημαίνει ότι το solo ταξίδι είναι εύκολο για όλους. Για κάποιους, είναι μεγάλο βήμα. Θέλει να νιώθεις κάπως έτοιμος και να σου βγαίνει πιο φυσικά το να είσαι μόνος. Αν δεν το έχεις ξανακάνει, μπορεί να σου φανεί έξω από το comfort zone σου. Και όσο ωραίο κι αν είναι, υπάρχουν στιγμές που μπορεί να νιώσεις μόνος, χωρίς την παρέα σου. Ή να ευχηθείς να είχες κάποιον δίπλα σου για να μοιραστείς όσα ζεις.

Τι σου προσφέρει ένα ομαδικό ταξίδι

Ένα ομαδικό ταξίδι σου δίνει ασφάλεια και σε βάζει πιο ομαλά στην εμπειρία. Δεν χρειάζεται να σηκώσεις μόνος σου όλη την οργάνωση. Ξέρεις ότι υπάρχει μια δομή και μια ομάδα γύρω σου. Αυτό, για πολύ κόσμο, κάνει το ταξίδι πιο εύκολο. Ειδικά αν δεν νιώθεις έτοιμος να φύγεις τελείως μόνος.

Τι μπορεί να μη σου ταιριάξει σε ένα μεγάλο, κλασικό group ταξίδι

Από την άλλη, όσο μεγαλώνει ένα group, τόσο πιο εύκολο είναι να χαθεί η αίσθηση της παρέας. Μπορεί να γνωρίσεις αρκετούς ανθρώπους, αλλά να δεθείς τελικά με λίγους. Μπορεί να είσαι μέρος της ομάδας, αλλά να μην νιώθεις πραγματικά μέσα σε αυτήν. Και κάπου εκεί, το ταξίδι γίνεται μεν πιο οργανωμένο, αλλά και λίγο πιο απρόσωπο.

Κι αν δεν θέλω ούτε να περιμένω τους φίλους μου ούτε να πάω τελείως μόνος;

Για πολύ κόσμο, αυτό είναι το πραγματικό δίλημμα. Όχι αν το solo ταξίδι είναι καλύτερο από το ομαδικό. Αλλά το ότι δεν θέλεις να μένεις άλλο πίσω, περιμένοντας πότε θα μπορέσουν οι άλλοι. Και ταυτόχρονα δεν νιώθεις έτοιμος να φύγεις τελείως μόνος.

Κάπου εδώ αρχίζει να εμφανίζεται και μια άλλη επιλογή. Αυτή του μικρού group. Όχι με τη λογική του απρόσωπου, κλασικού γκρουπ. Αλλά με ανθρώπους που έρχονται κι εκείνοι μόνοι τους, ο καθένας για τον δικό του λόγο, ψάχνοντας κάτι παρόμοιο.

Για πολλούς, αυτή είναι η πιο φυσική ενδιάμεση λύση. Δεν περιμένεις άλλο την τέλεια παρέα. Δεν πιέζεις τον εαυτό σου να κάνει κατευθείαν ένα τελείως solo ταξίδι. Αλλά και πάλι ταξιδεύεις και γνωρίζεις κόσμο. Και μπαίνεις σε μια εμπειρία που σε βγάζει από το comfort zone σου πιο ομαλά.

Πώς σπάει ο πάγος πριν και στην αρχή ενός τέτοιου ταξιδιού

Το πιο ενδιαφέρον είναι ότι ο πάγος συχνά δεν σπάει τη μέρα που ξεκινά το ταξίδι, αλλά λίγο νωρίτερα. Από την πρώτη επικοινωνία, από τα πρώτα μηνύματα. Από εκείνη τη μικρή ανυπομονησία που αρχίζει να χτίζεται όσο πλησιάζει η αναχώρηση. Για κάποιους μπορεί να υπάρχει μια πρώτη αμηχανία, ναι. Αλλά συνήθως φεύγει πιο γρήγορα απ’ όσο φαντάζεσαι. Λίγο χιούμορ, λίγη κουβέντα, αρκετός ενθουσιασμός. Και καταλαβαίνεις ότι κάτι όμορφο έχει ήδη ξεκινήσει.

Και όταν έρθει η στιγμή να βρεθείτε από κοντά, τα πράγματα είναι συνήθως πολύ πιο φυσικά απ’ όσο τα είχες φανταστεί. Η πρώτη συνάντηση στο αεροδρόμιο δεν έχει εκείνη την αμηχανία που ίσως περιμένεις. Αντίθετα, έχει προσμονή, ενέργεια και την αίσθηση ότι όλοι είστε εκεί για τον ίδιο λόγο. Θεωρητικά γνωρίζεστε πρώτη φορά. Στην πράξη, όμως, έχει ήδη δημιουργηθεί μια πρώτη οικειότητα. Και αυτό κάνει την αρχή πολύ πιο άνετη.

Γιατί ένα μικρό roadtrip group λειτουργεί αλλιώς

Η μεγάλη διαφορά είναι ότι εδώ δεν μπαίνεις απλώς σε ένα πρόγραμμα. Μπαίνεις σε μια μικρή ομάδα ανθρώπων που μοιράζονται την ίδια διαδρομή, τον ίδιο χρόνο και τελικά πολλές από τις ίδιες στιγμές. Όταν δεν είσαι ανάμεσα σε σαράντα άτομα, αλλά μέλος μιας μικρής παρέας, είναι πολύ πιο εύκολο να μιλήσουν όλοι με όλους. Να γελάσετε, να κουραστείτε μαζί, να μοιραστείτε μουσικές, στάσεις, εικόνες. Δηλαδή, όλα εκείνα τα μικρά πράγματα που κάνουν ένα ταξίδι να δένει αλλιώς.

Και κάπου εκεί αρχίζει να φαίνεται και η διαφορά ενός roadtrip. Δεν είναι μόνο ότι μετακινείσαι από μέρος σε μέρος. Είναι ότι η ίδια η διαδρομή γίνεται κομμάτι της εμπειρίας. Δεν ζεις απλώς κάποιες ώρες μαζί με άλλους ανθρώπους. Ζεις μαζί τους όλο το ταξίδι. Αυτό κάνει την ομάδα να δένει πιο φυσικά. χωρίς πίεση και χωρίς να ζορίζεται κανείς.

Γι’ αυτό και στο τέλος, πολλές φορές, δεν σου μένουν μόνο τα τοπία ή οι φωτογραφίες. Σου μένουν οι άνθρωποι, οι κουβέντες, τα αστεία, οι στιγμές που δεν είχαν προγραμματιστεί. Και αυτό είναι που κάνει ένα μικρό roadtrip group να λειτουργεί αλλιώς. Δεν ταξιδεύεις απλώς μαζί με άλλους. Ταξιδεύεις ως μια παρέα.

Δεν είναι μόνο τα μέρη που βλέπεις, αλλά και όσα ζεις στη διαδρομή

Ναι, σε ένα ταξίδι μετράνε τα μέρη. Μετράνε τα τοπία, οι διαδρομές, το φαγητό, οι στάσεις, όλα όσα θέλεις να δεις και να ζήσεις σε έναν προορισμό. Αυτά είναι που σε κάνουν να θέλεις να φύγεις. Πολύ συχνά, όμως, δεν είναι αυτά που σου μένουν πιο έντονα όταν γυρίσεις πίσω.

Αυτό που μένει πιο βαθιά είναι συνήθως κάτι πιο απλό και πιο ανθρώπινο. Μια κουβέντα που δεν την περίμενες. Μια βραδιά που βγήκε καλύτερη απ’ όσο φανταζόσουν. Είναι οι άνθρωποι που γνώρισες, οι ιστορίες που άκουσες, μια τυχαία γνωριμία με locals, μια στιγμή που δεν ήταν στο πρόγραμμα, αλλά τελικά έγινε από τις πιο ζωντανές του ταξιδιού.

Και κάπως έτσι καταλαβαίνεις ότι ένα ωραίο ταξίδι δεν είναι μόνο θέμα προορισμού. Είναι και θέμα εμπειρίας. Είναι όλα εκείνα τα μικρά, αυθόρμητα πράγματα που συμβαίνουν στη διαδρομή. Και που, πολλές φορές, μένουν μέσα σου περισσότερο κι από τα ίδια τα μέρη.

Δεν υπάρχει μία σωστή επιλογή για όλους. Το θέμα είναι να βρεις αυτό που σου ταιριάζει περισσότερο, ώστε να μη μένεις πίσω περιμένοντας τις ιδανικές συνθήκες.

Το σημαντικό τελικά είναι να ταξιδεύεις

Κάποια ταξίδια τα θυμάσαι για τα μέρη. Κάποια άλλα, όμως, τα θυμάσαι γιατί κάτι άλλαξαν μέσα σου. Γιατί σε έβγαλαν από τη ρουτίνα σου. Γιατί σου έδωσαν εικόνες, ανθρώπους και στιγμές που δεν θα είχες ζήσει αν περίμενες να έρθουν όλα ιδανικά.

Γι’ αυτό, το σημαντικό τελικά δεν είναι να βρεις την τέλεια παρέα ή την τέλεια στιγμή. Είναι να μη μένεις πίσω. Να μη βάζεις συνεχώς το ταξίδι πιο μετά· να κάνεις χώρο για εμπειρίες, για νέες εικόνες, για καινούριους ανθρώπους. Να ανοίγεις τον κύκλο σου και να θυμίζεις στον εαυτό σου ότι η ζωή είναι έξω, εκεί που αποφασίζεις να τη ζήσεις. Δώσε στον εαυτό σου λόγους να θυμάται, να χαμογελάει και να θέλει να ξαναφύγει.

Και αν νιώθεις ότι δεν θέλεις άλλο να περιμένεις, αλλά ούτε σου βγαίνει να πας τελείως μόνος, αυτή είναι ακριβώς η λογική πίσω από τα roadtrips του Altervan. Να μπορείς να κάνεις αυτό το βήμα πιο εύκολα, πιο φυσικά και πιο ανθρώπινα. Να ταξιδεύεις, να γνωρίζεις κόσμο και να ζεις το τώρα λίγο πιο αληθινά.

 

Με αγάπη για τα ταξίδια, τα roadtrips και την περιπέτεια.

Η ομάδα του Altervan